finished U.F.O. in pink

As promised the finished reception-jacket showed by my daughter. I have used another scarf as a lining. I'am glad I did the stitchinglines on the outside. The darker pink lines gives the jacket structure and balance. Also it gives it an extra designelement. It was a fun and slow project and I'am happy with the outcome.

Zoals beloofd het receptiejasje naar het patroon van Mart Visser. Er is een voering ingekomen van een vintagesjaal. De knopen of rits moet er nog steeds op, maar ik kan nog steeds niet de goede vinden. Altijd hetzelfde probleem... Ik ben blij dat de stiknaden aan de buitenkant zitten. Het breekt daarmee het drukke patroon, geeft het jasje structuur en is ook een extra designelement. Alhoewel het lang heeft geduurd voordat het in elkaar zat, ben ik er uiteindelijk wel heel tevreden over.

U.F.O. in pink!

The week before Christmas I spent a short holiday in our home in France. While H. was busy with renovating the front of the house, I found myself behind the sewingmachine. I took some unfinished projects with me to keep myself busy. One of them was something I started some years ago. It was a jacket I cut from different nunofelted pieces according a pattern made by the dutch fashiondesigner Mart Visser. As you will notice this stunning pink was before my natural colours adventure! Nevertheless I still like it. I wanted to sew them by hand, but there were to many pieces. With the sewingmachine it was much easier. I have almost finished the jacket now, it only needs a good closure....

Terwijl H. bezig was om de gevel van ons vakantiehuis op te knappen, zat ik lekker achter de naaimachine. We waren heerlijk een weekje naar Frankrijk en ik had een aantal dingen meegenomen, die maar niet afkwamen. De zogenaamde Unfinished Objects. Dit is een jasje dat ik volgens een raderpatroon van Mart Visser heb geknipt uit verschillende stukken nuno-vilt. Lekker felrose uit de tijd dat ik nog volop experimenteerde met verven als Dupont. Eerst had ik het idee om dit allemaal met de hand te stikken, maar het waren teveel stukjes. En met de naaimachine was het werk zo gedaan. Het is bijna klaar, alleen nog een goede sluiting bedenken. Hopelijk kan ik het as zondag  aan op de dorpsborrel en de nieuwjaarsreceptie.